format: cd/ download
released: november 19 2011
tracklisting
1. conquer cancer
2. skull map
3. like vessel, like crew
4. exclamation marks the spot
press downloads
hi-res image of cover
press release (english)
press release (dutch)
info
Although its title might suggest otherwise, the new EP by Katadreuffe is by no means a declaration of finality. Nor is it a definitive statement in terms of identity. If anything, it is an expression of powerlessness; a temporary exercise in resignation; a subjective subjection subject to change.
And while this might seem to point to a dismissal of all responsibility, Katadreuffe have done just the opposite by keeping the EPâs realization as close to home as possible. This has resulted in a collection of four songs which represent the bandâs character in its most immediate and versatile form. At times straightforward and unforgiving, the music will just as easily twist and turn in the comforts of its own surroundings. And while the band willingly refuses to let go of the inherent tension between instruments, the songs retain a feeling of keeping their options open, as if meaning to say, albeit in its best possible connotation and in all its ambiguous glory: this isnât it. Period.
credits
R.B. Braeken: guitar
M.E.C. Broekhuizen: guitar / vox
B. Jongboer: bass / synth
T. Plevier: drums
Produced by Katadreuffe
Recorded by B. Jongboer at Club de Clercq, Amsterdam 0710/1010/1110
Mixed by B. Jongboer at the Jongboer residence, Amsterdam 0611/0711
Mastered by C. Saff at Saff Mastering, Chicago 0911
Artwork by G. van Eenige at Gunnar van Eenige / Graphic Design + Concept, Amsterdam 0310/0810/0811
All music written by Katadreuffe
Words by M.E.C. Broekhuizen
reviews
kwadratuur
february 17 2012
by johan giglot
âPeriodâ is de derde artrockrelease op rij voor Narrominded, het Nederlandse label dat in het verleden een duidelijke koers vaarde richting experimentele elektronica en IDM. Het kwartet Katadreuffe is niet aan zijn proefstuk toe en heeft al twee epâs via deze platenfirma uitgebracht. âPeriodâ â niet te interpreteren als tijdspanne maar eerder als uitroep (âPunt. Nu is het afgelopenâ) is een kort, energiek schijfje vol hoeken en kantjes. In slechts vier tracks weet de band volledig te overtuigen en de luisteraar naar zich toe te trekken.
De muziek van Katadreuffe zit vol verhalen. Avantgardische rock ontmoet emo ontmoet metal ontmoet punk ⊠en ga zo maar door. Het is alles behalve eenvoudig een etiket op deze plaat te kleven, dus men houdt het maar best op inventieve, energieke gitaarmuziek. De band houdt in elk geval wel duidelijk de structuur van een song aan, ook al kan die soms heel erg grillig zijn.
In elk geval klinken zowel zang als gitaarmelodieën catchy en vullen ze elkaar duidelijk aan. M.R.C. Broekhuizen haalt heerlijk ver weggetrokken melodieën uit zijn instrument die de nogal noisy omgeving van wild om zich heen slaand drumwerk, snel glijdende baspartijen en felle punkgitaar mooi onderbouwt. Dat geeft deze hoekige, grillige songs een mooi zingende ondergrond: the best of both worlds.
Opener âConquer Cancerâ is in elk geval de meest energieke song op de ep, onderbouwd door stevig doordravende punkdrums. Kadreuffe haalt echter een mooi kunstje uit door over te schakelen naar een intermezzo met fuzzy gitaar en spoken word teksten, begeleid door getik op de snare in tegenritme: een stukje psychedelische rust. Daarna schakelt het kwartet opnieuw over naar onstuimig punkgejam. De overige drie tracks zijn iets trager en explicieter, waardoor hun complexe structuur nog iets duidelijker wordt. Zo blijkt dat een track als âLike Vessel, Like Crewâ ook onderbouwd is met subtiele toetsen uit de synthesizer, voornamelijk gereflecteerd in scherende, gitaarachtige geluiden.
âPeriodâ is een vrij korte smaakmaker die toch mooi alle mogelijkheden van Katadreuffe in de verf zet. Melodie en ritme worden op een creatieve, maar toch rijmende manier samengevoegd tot experimentele gitaarsongs. Dit viertal toont dan ook zowel zijn technische sterkte, als zijn gedrevenheid tot het maken van pittige, energieke liedjes. Zoiets vraagt om meer.
vice
january 26 2012
by marten mantel
Ik moest best wel lachen toen ik las dat deze Amsterdamse band zich heeft vernoemd naar de hoofdpersoon uit Karakter van Bordewijk, maar dat de bandleden daar wel bij willen benadrukken dat ze dat boek niet per se heel goed vinden ofzo. Deze EP bevat vier postpunktracks die strak staan van de spanning en ritmische verscheidenheid, en klinkt dus alsof je in het hoofd van een coked-up beurshandelaar opgesloten zit.
musicfrom.nl
january 13 2012
by jorgen van de burgt
Herinner je je misschien nog het radioprogramma van Mister Lee op 3FM, midden jaren 90? DJ Jaap Boots draaide plaatjes op de zondagavond onder het motto “as long as it’s fast and loud!”. Laat dat nu een ideaal podium geweest zijn voor het uit 2005 stammende kwartet Katadreuffe uit Amsterdam.
Het geluid van Katadreuffe op hun tweede ep ‘Period’ wordt gekenmerkt door een hoge, atonale gitaar, strakke drums en vocalen die het midden houden tussen praten en rappen. Met name het gitaargeluid is erg bepalend, maar dat klinkt na een paar tracks jammer genoeg steeds meer als een gimmick. “Gebruik met mate” zou er op dat effectenpedaal moeten staan, want verder smaakt het naar meer.
In het persbericht van de ep staat een verhaal over het geluid wat ze nastreven. Een stuk tekst dat in vaagheden blijft hangen: pretentie ten top. Een schril contrast met de muziek die juist recht voor zijn raap is. Fast and loud, punt.
gonzo (circus)
december 2011
by tjeerd van erve
Katadreuffe, de al even overdonderende noiserockband uit Amsterdam, doet op hun nieuwe ep ‘Period’ dan weer het meeste denken aan een mix van Squirrel Bait en Rodan. Vier korte en puntige noise- en mathrock werkjes die ook veel weg hebben van Girls vs Boys waarbij de saxofoon is vervangen door schel feedbackende gitaren. Zangpartijen, meer gesproken dan gezongen, komen op deze ep sterker uit de verf dan op de voorganger âQuel Gargantua!â of de digitale release âSmooth Operatorsâ, waar alle vier de nummers al in hun ruwe demo versie te vinden zijn. De studio heeft de opnames goed gedaan, de spanning tussen de verschillende gitaarlijnen komt op âPeriodâ veel sterker uit de verf dan in de grove schets op het download album. Schoon en ontdaan van de opname hervorming valt de complexiteit van de composities van Katadreuffe nog veel beter op. Vraag is wel wanneer de andere zes nummers van ‘Smooth Operators’ dezelfde behandeling krijgen. Want elk van hen verdient deze enorme stap voorwaarts.
subjectivisten/caleidoscoop
december 17 2011
by jan willem broek
En nog een release op Narrominded! Het telkens verrassende label, met uiteenlopende stijlen van sterke elektronische muziek tot vernietigende gitaarnoise, komt met een hard slotoffensief dit jaar. Tegelijkertijd met deze nieuwe mini Period van het Amsterdamse Katadreuffe is namelijk ook de cd van het noisetrio Boutros Bubba verschenen, die hiervoor besproken is. Nou ja met lawaai hoor je ook het muziekjaar af te sluiten en weer te beginnen. De band is opgebouwd uit leden van allemaal andere groepen en bestaat uit Ruben Braeken (gitaar), Maarten Broekhuizen (gitaar, zang), B. Jongboer (bas, synthesizer) en Timothy Plevier (drums), waarbij Michiel van Overmeire plaatst heeft gemaakt voor B. Jongboer. En prettig lawaai maken dat kunnen ze! In de opener âConquer Cancerâ knalt de muziek werkelijk uit de speakers, hetgeen meteen voor een adrenalinestoot van jewelste zorgt. De muziek bestaat uit een licht ontvlambaar mengsel van noise, avant-garde, hardgaze, punk, mathrock en wave. De stevige muziek is kernachtig en voorzien van pakkende zang, maar kent ook prettig verstrooiende synthesizerpartijen. Na de eerste track stomen de heren door als een volwassen stoomtrein. Tussen al het geweld door weten ze ook nog ruimte vinden voor allerlei kunst- en vliegwerk en de nodige subtiele details. Het is dan ook absoluut geen botte herrie, maar spetterende en bij vlagen virtuoze muziek met oog voor ons bijnierschorshormoon. Denk aan een dynamische mix van The Spirit That Guides Us, Trans Am, The Mars Volta, Gone Bald en The Ex. Het is eigenlijk alleen jammer dat ze er na 12,5 minuut een punt achter dit geweldige kleinood zetten.
