NM032: psychon – slow country for old men

NM032: psychon - slow country for old men

format: cd-r / digital
released: september 16 2009

tracklisting
1.drchicago
2.blinddayton
3.bollywoodhowl
4.campdavidhasselhoff
5.nanamissouri
6.floridaestefan
7.hulkoakland
8.cancelwashington
9.comptonnegerbijdedokter
10.morriconeisland

info
Narrominded presents new albums by trusted Narrominded artists: Living Ornaments and Psychon. Both groups have been active on the label for almost a decade and with their new work they show they still have an absolute fresh and a very own vision on music. It was 2004, when the album Apocalypse Has Been Dubbed The Weekend Pill was released, when we last heard from Psychon. Now, five years later, Slow Country For Old Men is completed and it has been worth the wait. Nothing has changed in the eccentric complexity of the music of Psychon and the eclectic mould of all sorts of musical styles is also back. The gents of Psychon see their new record as a result of changing musical taste during the last five years they built, mixed and molded these ten tracks. So be aware of shreds of hip-hop, field recordings, electronic minimalism and acoustic maximalism. There’s even a little bit of reggae to be discovered.

press downloads
hi-res image of cover
press release (english)
press release (dutch)

reviews

kwadratuur
january 23 2010
by johan giglot

Beschouw het maar als een familie, de artiesten die hun werk uitbrengen op het Nederlandse underground elektronicalabel Narrominded. Psychon, voormalig Psychon Troopers, bestaat uit drie leden die elk ook meewerken aan andere projecten in dit circuit (Living Ornaments, Coen Oscar Polack) en waarvan tweederde ook nog eens grondstichter blijkt te zijn van het label. In elk geval blijkt dit inmiddels bijna tienjarige triumviraat van Lars, Coen en Jantijn, waarbij elk een expliciet eigen inbreng heeft, toch zowat de basis van heel het Narrominded-verhaal te zijn. ‘Slow Country for Old Men’, zoals alle laatste releases gratis als mp3 downloadbaar, bewijst echter dat de heren niet stilstaan maar in hun eigen onrust onophoudelijk blijven knutselen, frutselen en grenzeloos experimenteren.

Het is een minuutje wegdromen vooraleer Psychon op dreef is, maar dat maakt de frontale klap des te harder. Het drietal bedient zich immers over strakke oldschool hiphopritmen die geblust worden met huiskamerimprovistaties op sax of gitaar. Ogenschijnlijk ontstaan op een viersporenrecordertje, wordt de boel nadien digitaal gemanipuleerd tot een vrij rusteloze, rommelige hutsepot waar zelfs samplepuzzelaar DJ Shadow van zou schrikken. Eindeloos goochelen met nieuwe geluiden of klankvervormingen die tot in de details worden uitgepuurd (zoals in het futuristische, spacy ‘Nanamissouri’) blijkt de doelstelling. Aan creativiteit is hier duidelijk geen gebrek. Wat eenvoudig ontstaan is, groeit op deze manier uit tot een nerveuze overvloed aan ideeën die nauwelijks de kans krijgen om tot ontwikkeling te komen. Evolutie wordt gehakkel op een vrij vermoeiende plaat waarvan niet een track zijn volledig verhaal kan vertellen maar die telkens in verschillende fragmenten wordt verknipt. Dat is zonde, want er zitten wel leuke ideeën en combinaties op het weinig met cowboys of oude mensen aanverwante ‘Slow Country for Old Men’. Schuifelende beats rijmen mooi met een Spaanse gitaar op ‘Hulkoakland’, dat het dan weer moet stellen met een geforceerde, verhakkelde outro van George Michaels ‘Careless Whisper’. Verder bevat deze cd ook een grote hoeveelheid uitgezuiverde, erg smakelijke hiphopritmen, maar wanneer tien tracks of een dik half uur elektronische muziek niet één echt ‘whaauw’-moment oplevert, lijkt er toch wat te schelen.

Op de binnenkant van deze plaat lijken de heren zich al te verexcuseren voor het feit dat de vervolmaking van dit album vier jaar met veel te veel afleiding en andere activiteiten heeft moeten duren. ‘Slow Country for Old Men’, dat een liefhebber van oude hiphopmuziek, één van progressieve detailbeats en één van lofi huiskameropnamen bij elkaar brengt, is ook een beetje een rommelpot. Misschien volgende keer iets meer uitfilteren welke leuke ideeën nu wel en welke nu niet op plaat zullen gezet worden. Less is more.

original article

fret
january 2010
by arjan van sorge

nm032-psychon-slow-country-for-old-men-fret

aufabwegen
november 2 2009

Wieder eine Einspielung des NM-Labelbosses, diesmlal in der Formel Lounge-Electronica. Gefällig groovende Beats und markante Bearbeitungen aus der Welt des Pop (u.a. Wham!).

original article

gonzo (circus)
november 2009

nm032-psychon-slow-country-for-old-men-gonzo-circus

cracked
november 6 2009

The title’s wordplay with Cormac McCarthy’s bleak novel (and the no less bleak and often misunderstood movie based on the same novel) is a misleading conjecture to Psychon’s music. Also the various close ups of a man’s body – throat on the front cover, backside shoulder on the back, hairy parts on the inside – with all their hyperrealist focus on all the minor malformities usually photoshopped out of any designed fotography, is misleading. Because “slow country for old men” is neither bleak and without morals and leading to destruction nor is it based on bringing the inadequacies and ugliness of electronic miniscules to the surface. Yes, very much like their first album “apocalypse has been dubbed the weekend pill” their music is enigmatic and unpredictable, but it is also refined and well composed.

Over the course of five years, in which “psychon was the last thing on our minds” (from the insert text), the trio of Lars Meijer, Coen Oscar Polack and Jantijn Prins has recorded, re-recorded, spliced, tweaked and re-arranged this collection of ten tracks the way they saw fit and with whathever was on their mind. No matter how strange they go, and there is some weird shit on here for sure, they seem always to return to beat-oriented, well-versed electronic coffee house funk and a warm kind of organic electronica based on metric structures. In between though there are field recordings, vocal samples, a saxophone exploring the outer skirts of its reaches as well as hip hop beats, scraped guitar strings or minimal noise.

The whatever comes to their minds approach never gets the upper hand, though, because balance and arrangement is still a main focus. Even when an acoustic guitar line follows right after a heavily spliced and looped vocal sample or a heavy funk basis is constrasted with some heavy breathing experiments and a strange sample saying “Dutch” over the crash cymbal only to incorporate an old eighties sax-line and sample in some way you only realize after several listenings that this thing here actually refers to something you heard a thousand times when you were a teenager. And then you still can’t remember what it is. There is nothing you could really compare Psychon to.

Who could ever get to the bottom of what all of this really means? Someday music archaeologists probably will look back and pronounce this the most important experimental album of the decade. Well, maybe it will be just some music blog that puts up illegal mp3 downloads and has 50 devoted readers worldwide. Either way, I am sure that “slow country for old men” will leave some impact on this world. Oh yeah, and if anything, the title refers to how the trio feels in their homebase and nothing else. And in this respect this may be a soothing thought.

original article

music from nl
ocotober 30 2009
by eric rijlaarsdam

Narrominded is een Nederlands label dat al sinds 2000 cd-r’s, cd’s, vinyl en mp3’s uitbrengt van artiesten als Boutros Bubba, Katadreuffe en Hydrus. Onlangs verschenen bij Narrominded nieuwe albums van Living Ornaments en Psychon, respectievelijk getiteld ‘Korrels’ en ‘Slow Country For Old Men’. Beide albums verschijnen als gelimiteerde cd en zijn daarnaast als mp3 download.

Net als Living Ornaments maakt Psychon zeer experimentele elektronica, maar de muziek op ‘Slow Country For Old Men’ is wat meer hiphopgeoriënteerd. Openingstrack ‘Drchicago’ begint bijvoorbeeld met een verstilde piano en allerlei bijgeluiden, maar op een gegeven moment komt er een hiphopbeat bij. Ook ‘Floridaestefan’ heeft een hiphopbeat, na een rustig begin met een vaag gitaartje. Deze track is in eerste instantie vrij toegankelijk, maar aan het eind zit dan weer een zeer experimenteel stuk, dat het nummer eigenlijk een beetje verpest.

‘Blinddayton’ is een vrij rustig nummer met een lekkere baslijn, een rustige beat en een gitaartje. Het doet haast lieflijk aan. Dit geldt ook voor het begin van ‘Bollywoodhowl’, waar verderop een lekker funkgitaartje in zit. ‘Nanamissouri’ begint met een typische jaren ’80 keyboardpartij en verderop komen er allerlei vage geluiden voorbij inclusief leuke stemsamples. Afsluiter ‘Morriconeisland’ en ‘Hulkoakland’ bevatten eveneens stemsamples. Het laatstgenoemde nummer bevat ook een nogal verknipte sample uit de saxofoonsolo van ‘Careless Whisper’. Dit zorgt voor een stukje herkenning, waardoor ‘Hulkoakland’ meteen één van de meest aansprekende tracks op ‘Slow Country For Old Men’ is.

‘Korrels’ en ‘Slow Country For Old Men’ zijn zeer interessante platen voor mensen die van experimentele elektronica houden. Voor de gemiddelde popliefhebber zal de muziek van beide acts echter een paar bruggen te ver zijn.

original article

phlow
october 2 2009
by rute

Regardless what anyone may think, Psychon has not been asleep for the past five years. After releasing “apocalypse has been dubbed the weekend pill”, the band submerged into a sea of sounds redescovering new textures, shapes and forms of music. Eventually that led them to a path where different musical tastes were found.

It is good to notice how the words “new” and “discover” can easily merge into what we usually call “evolution”. So basically this means Lars Meijer, Coen Polack and Jantijn Prins bring us this new release as the result of the progressive change on their musical tastes. The complexity and density of their tracks remain intact, but the several layers of sound are now refined.

“Field recordings, electronic minimalism and acoustic maximalism” were blent with such various styles, redefining the band’s bounderies in a studio. They reconstructed their own patterns of what music production might be, allowing the existence of new sonorities, where there is no space for inconsistency. Everything plays a specific role in the track as a whole, letting harmony breath there. The long tracks counteract the short ones and give the record a certain dynamic.

Ultimately, fluidity is the key-word.

original article

erythropoetizinum
september 2009

nm032-psychon-slow-country-for-old-men-erythropoetizinum

vital weekly
september 29 2009
by fdw

Its good to know that people do work hard and long to create their music (though it should not be confused with ‘I worked on this very long, so it is very good’), and Psychon from Haarlem or Amsterdam took five years to create a follow-up to ‘Apocalypse Has Been Dubbed The Weekend Pill’. That album was crazy mixture of musical genres, like symphonic rock, techno, IDM, ambient, dashes of krautrock but also jazz and noise and perhaps the bad news is that ‘Slow Country For Old Man’ isn’t something else, but more of the same. But waiting five years for something you liked back then, might not be bad either? Again we are bombarded with samples from all over the musical spectrum, but throughout hip hop like rhythms play an important role – if any change that might be the one major change in this new Psychon work – and lots of wacky vocal samples, guitars, ambient doodling, psychedelica and strangely enough sounds all pretty coherent. Its like this stuff is made to stick to eachother. This could be big on the dance/rock live circuit, as its not far away from say C’Mon & Kypsky. The humour extends to the titles: ‘Bollywoodhowl’, ‘Campdavidhasselhoff’ or ‘Nanamissouri’.
Also Living Ornaments took some time to follow up their ‘Vlokken’ release (see Vital Weekly 518), three years. I think that membership for both Pscyhon and Living Ornaments are quite a like, but there is a big difference in sound approach. Whereas Psychon bounces in all direction, Living Ornaments are more in one corner: IDM based sample music. They released on Skam and Scarcelight in the past to give you a clue. Rhythm plays an important role in their music, either straight forward from the rhythm machine, or through sampled sounds. It seems that these pieces are more like finished, rounded off songs than the same more free play of before. It makes the music more coherent than before too, I think. Maybe some of the pieces are still a bit long for my taste. Oddly enough I don’t see Living Ornaments on the big stage, which is funny: shouldn’t they be getting the kids to dance and not Psychon? Perhaps so, but Living Ornaments are more armchair dance music – tap your feet music. Nice too for the after party.

original article

subjectivisten – caleidoscoop
september 27 2009
by jan willem broek

Beide heren van Living Ornaments zijn samen met Jantijn Prins ook actief als Psychon en de Psychon Troopers. Rond Psychon is het al vijf jaar stil, maar dat doorbreken ze gelukkig met de cd (ja of gratis download dus) Slow Country For Old Men, wat natuurlijk een leuke parodie op de Coen Brothers film is. Maar in feite hebben ze parodiëren ook tot kunst verheven in hun muziek, dat wil zeggen van muziekstijlen niet van artiesten. Je zou ook kunnen zeggen dat ze hun eigen stijl hebben ontwikkeld. Want in feite maken ze van delen funk, dance, jazz, freejazz, rock (van post rock tot krautrock), avant-garde, lo-fi, folk, IDM en elektronica een eigen natuurlijk klinkende hybride. Dat doen ze door als plastische chirurgen de scherpe grenzen tussen de verschillende genres weg te werken. Wat er dan ontstaat is een consistent geheel dat barst van de dynamiek en ook humor. Alleen de titels al, die meliger zijn dan Living Ornaments, zoals “Campdavidhasselhoff”, “Nanamissouri”, “Hulkoakland” en “Comptonnegerbijdedokter”; allen met Amerikaanse steden erin. Alles mag uit dezelfde hoofden komen, Psychon tapt wel uit heel andere vaatjes. Je lijkt soms naar Prince te luisteren met Can als begeleidingsband, John Coltrane met Why? en Aphex Twin, Der Plan met Tangerine Dream of verzin het maar. Geen combinatie is ze te gek en toch is alles redelijk relaxt en harmonieus. Loungen op het puntje van je stoel, zoiets. Een beklijvend, biologerend en bijzonder werk, dat maar eens te meer de kracht van het Narrominded label en de mensen erachter aantoont.

original article

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *