review

3voor12 arnhem/nijmegen
december 16 2010
by eric nijsten

Upfall?!, Le Singe Blanc en Spoelstra: Franse herrie en Nederlandse hoempapa-electro

Publiek geniet van drie energieke optredens in de Onderbroek

Wie niet tegen herrie of experimentele muziek kan, had afgelopen zondag niets te zoeken in café de Onderbroek. Na experimentele country-electro van de Nederlander Spoelstra, was het de beurt aan Upfall?! en Le Singe Blanc; twee Franse bands die klonken als een op hol geslagen trein vol met zingende muppets en wilde orgels.

Op een gammel houten tafeltje heeft Spoelstra zijn synthesizer, sampler en effectpedalen geïnstalleerd. Samen met een rammelende gitaar en een loopstation creëert hij live elektronische hoempapamuziek. Soms heeft het iets weg van de meligheid van Harry Merry, op andere momenten lijkt Kania Tieffer om de hoek te komen kijken. Hoewel het volume veel te hoog is, ligt de muziek lekker in het gehoor. Dankzij een slide horen we soms zelfs een heus countrynummer voorbij komen, vergezeld van gestoorde drums, inclusief koebel en handgeklap. Spoelstra houdt de aandacht van het publiek vast met een flink tempo.

Het Franse duo Upfall?! betreedt vervolgens het kleine podium in de Onderbroek. Met afwisselend een gitaar en een orgel en begeleid door drums, maakt het tweetal een bak herrie waar je u tegen zegt. De manier waarop het orgel wordt bespeeld, verklaart waarom sommige toetsen niet meer werken. Het apparaat danst alle kanten op en dreigt een aantal keren te pletter te slaan op het podium. Met een grote glimlach legt de orgelspeler uit dat de “piano is kahoet kahoet”. Upfall?! lijkt op een door de betonmolen gehaalde versie van de Nederlandse band zZz. De nummers met het orgel zijn overigens wel toegankelijker dan die met gitaar. Wanneer de gitaar klinkt, ligt het tempo soms zo hoog dat de drummer het niet meer bij kan houden. Maar de kortdurende songs en het plezier van de twee Fransen compenseren deze chaos.

Le Singe Blanc maakt naar eigen zeggen “tropische punk- en glamrock”. Het Franse trio uit Metz bestaat uit twee basgitaristen en een drummer. Ook bij deze laatste band worden de nodige pedalen ingetrapt op het podium, waardoor de twee bassen soms klinken als een orgel of gitaar. De muziek van Le Singe Blanc is het meest toegankelijk van de drie optredens van vanavond. Het is een mix van Les Claypool, Zea, The Ex in haar begindagen en stemmetjes uit de Muppet Show.

Hoekige basgitaarpartijen worden voortgestuwd door een strakke drum. Onverstaanbare hoge zangpartijen, afgewisseld met een heuse grint, maken de vrolijke chaos compleet. Al snel bewegen de hoofden van het publiek lekker met de muziek mee en een enkeling danst de benen uit zijn lijf. Het is dan ook volkomen terecht dat Le Singe Blanc een toegift speelt van drie nummers. Het laatste nummer blijft in uptempo als een trein voortjakkeren. Als het eindstation uiteindelijk toch is bereikt, kan Le Singe Blanc samen met het publiek terugkijken naar een zeer geslaagd optreden.

original article

Dark Entries published an in-depth interview with Gone Bald. They talk about the 16 year history of the band, baldness, underground music, the line-up changes, being a duo, improvisation and their favorite records. Read it all here.

The latest Gone Bald album Waiting It Out also got some great new reviews. Built on a Weak Spot says that ‘Waiting it Out it shows that Gone Bald are still overflowing with ideas, even if the presentation hasn’t necessarily budged.’ Perte et Fracas says ‘Waiting It Out is the best album of Gone Bald.’ Festivalinfo rates the album 3,5 out of 5. ‘The guitarwork is razorsharp and the drums are raw and aggressive.’ The track Christmas Song got a mention on the website Stubby’s House of Christmas: ‘For two people, they sure make a lot of noise.’

Door by Puin + Hoop was pronounced Album of the Moment by Written in Music: ‘One of the most memorable Dutch albums of the year.’ Den Helder Actueel compares Puin + Hoop to early Pink Floyd and krautrock bands like Faust. ‘A remarkable audio trip.’ Vital Weekly says De Objectieve Lach, Puin + Hoop’s collaboration with Herman Wilken and Coen Oscar Polack, ‘is not as strong as Door, but then this is undoubtedly more a work of improvisation.’

The Fine China Superbone album Make-Machine got 3 out 5 stars from the Belgian zine Kwadratuur: ‘It sounds like four conservatory educated artrockers took speed and started experimenting.’

The track Flutheelal by het Het Fukking Licht from their sold out album Kutplaneet was included in the mix Secret Chords & Apparitions by Peter Van Cooten from ambientblog.net. Listen to it on Fluid Radio.

Quasi Quasi by Kruno Jošt | Gijs Borstlap got 4 out of 5 stars from Chain D.L.K.: ‘If you are looking for guitar improvisation that doesn’t quite cross the line into straight noise, this would be up your alley.’

Spoelstra turned the house upside down at the Onderboek in Nijmegen earlier this month. Go here for a live review by 3voor12.

For all the press on Christmas Cover Up, the compilation including exclusive tracks by Hunter Complex and Spoelstra, go here.